Βασικά στοιχεία ορολογίας
για την ορεινή πεζοπορία
Ορεινή πεζοπορία κάνει αυτός που
ανεβαίνει σ' ένα βουνό, από βατά και εύκολα
μονοπάτια, αποφεύγοντας τις δυσκολίες και χωρίς
να έχει τις περισσότερες φορές σαν στόχο την
κατάκτηση της ψηλής κορφής.
Στα ελληνικά βουνά που το χιόνι λειώνει
σχεδόν τελείως, κατά τον θερινούς μήνες, οι
ορειβάτες έχουν τη δυνατότητα να τα προσεγγίσουν
ανεβαίνοντας μέχρι την κορυφή χωρίς ιδιαίτερα
προβλήματα. Τα περισσότερα βουνά μας, προσφέρουν
αρκετή και ενδιαφέρουσα χλωρίδα και πανίδα,
πηγές, ακόμα και λίμνες, μέχρι τα 2.400 μ. υψόμετρο.
Στην πορεία όμως πάνω στα ελληνικά βουνά,
καλό είναι να γνωρίζουμε τα βασικά στοιχεία
ορολογίας.
1) Αλπινισμός: Η
ονομασία δόθηκε γι' αυτούς που ασχολούνται κι
ανεβαίνουν στις διάφορες κορυφές των ΄Αλπεων. Ο
όρος έγινε ευρύτερα γνωστός και αφορά την
ενασχόλησή μας με το βουνό ακολουθώντας
διαδρομές επιδεκτικής βαθμολογίας.
2) Αρνητικό: Σημείο
της ορθοπλαγιάς που η κλίση του είναι προς το
κενό σε σχέση πάντα με το κάθετο επίπεδο. Για την
προώθησή μας σε τέτοια σημεία χρειάζονται
οπωσδήποτε τεχνικά μέσα. ( σκάλες, καρφιά, ιμάντες
). Βάζουμε πολλές ασφάλειες και αυτασφάλειες:
3) Διαδρομή: Τα
προεπιλεγμένα από τους ορειβάτες συνεχή σημεία
για το ανέβασμα μιας ορθοπλαγιάς.
4) Διαμπερές: Είναι
δύο συγκοινωνούσες τρύπες
στην επιφάνεια ενός πέτρινου όγκου. Θεωρούνται
φυσικά σημεία στην αναρρίχηση.
5) Δίεδρο: Σημείο
της ορθοπλαγιάς όπου οι έδρες των πέτρινων όγκων
ενώνονται σχηματίζοντας γωνία μεταξύ τους. Η
κλίση και το άνοιγμα της γωνίας δεν είναι πάντα
σταθερά αλλά ποικίλουν. Σχηματικά παρομοιάζεται
με το εσωτερικό ενός μισοανοιγμένου βιβλίου.
6) Ζωνάρι: Μακρόστενο
πατάρι που κόβει οριζόντια την ορθοπλαγιά.
7) Καπνοδόχος
(σεμινές ): Σημαίνει ένα
κόψιιμο στο βράχο που
έχει τρείς πλευρές, μέσα στο οποίο μπορεί να
χωρέσει το ανθρώπινο σώμα. Η τεχνική που θα
χρησιμοποιηθεί εξαρτάται από το πλάτος του, και
από τη σύσταση του βράχου.
8) Κορνίζα: Είναι
μια προεξοχή του βράχου ( μπορεί και κόψη ), όπου
το χιόνι εκεί που συγκεντρώνεται σχηματίζει
χιονένιο όγκο προς το κενό. Είναι πολύ επικίνδυνο
σημείο.
9) Κόψη:
Η ακμή που σχηματίζουν οι έδρες δύο πέτρινων
όγκων, όπου η κλίση και το μήκος ποικίλουν
ανάλογα με τη διαμόρφωση των βράχων. Σχηματικά
παρομοιάζεται με την εξωτερική πλευρά ενός
μισοανοιγμένου βιβλίου.
10) Κρεβάς:
Σχισμές ή ρήγματα στον παγετώνα σε ακανόνιστα
σχήματα και διαφορετικό βάθος
11) Αονκι: Επικλινές
ανοικτό πέρασμα. Μπορεί συνήθως να στενεύει από
κάτω προς τα επάνω και τις περισσότερες φορές
είναι καλυμμένος με σάρα.
12) Μυτίκι:
Μυτερή προεξοχή βράχου σε σχέση με την
ορθοπλαγιά.
13) Ορθοπλαγιά:
Η κάθετη πλευρά ενός πέτρινου όγκου με βράχια.
14) Πλάκα: Κάθετα
κομμάτια βράχου, που από μακριά φαίνονται ότι
είναι λεία.
15) Πλάτωμα: Το
οριζόντιο μεγάλο άνοιγμα που κόβει τη συνέχεια
της πλαγιάς του βουνού. Σημείο κατάλληλο για
κατασκήνωση.
16) Ράμπα:
Επίμηκες στενό πατάρι που
κόβει την ορθοπλαγιά, ανεβαίνοντας κατά μήκος
του ορεινού όγκου του βουνού.
17) Ριμέ:
Τα μικρά ανοίγματα τον παγετώνα συνήθως στη
βάση κάποιας ορθοπλαγιάς.
18) Σάρα: Μια περιοχή
της ορθοπλαγιάς-διάσπαρτη από πέτρες. ( 'Ενα
ποτάμι από πέτρες ). Αρκετά επικίνδυνη.
19) Τραβέρσα: Οριζόντια
μετατόπιση προς τα πλάγια. |
