ΑΛΠΕΙΣ
Στα γραφεία του συλλόγου έφτασε μια
ανακοίνωση του ΣΕΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ στα μέσα Μαίου,
οτι διοργανώνει εκδρομή στις Γαλλικές ΄Αλπεις
απο 6 - 8 έως 17/8/1997 και να δηλώσουμε αν υπάρχει
ενδιαφέρον από το ΣΕΟ ΚΟΖΑΝΗΣ για συμμετοχή. Μετά
απο συζητήσεις επί συζητήσεων, θα 'ρθω δε θα 'ρθω,
δήλωσαν συμμετοχή 12 άτομα από το ΣΕΟ ΚΟΖΑΝΗΣ.
Η
εκδρομή περιελάμβανε ανάβαση στην ψηλότερη
κορυφή της Ευρώπης το ΜΟΝΤ BLANC ύψους 4.807 από το
χωρίο SAΜONIX για όσους ήθελαν (και μπορούσαν) και οι
υπόλοιποι τουριστική περιήγηση, σε ΓΕΝΕΥΗ -
ΜΟΝΤΡΕ γύρω λίμνης LEMAN κλπ. ΄Εφτασε η μέρα της
αναχώρησης, στηθήκαμε στο Κεραμαργιώ με- σακίδια
βαλίτσες κλπ. και περιμέναμε το λεωφορείο από
Θεσσαλονίκη. Κατά τις 10 ήρθε το λεωφορείο,
φορτώσαμε τα πράγματα, άρχισαν οι γνωριμίες και
ξεκινήσαμε για τη διαδρομή Κοζάνή - Πεντάλοφος -
Κόνιτσα - Ιωάννινα- Ηγουμενίτσα. Πρώτη στάση για
καφέ στον όμορφο Πεντάλοφο από κει δεύτερη στάση
στην Κόνιτσα κάτω από την επιβλητική οροσειρά
της ΤΥΜΦΗΣ και τις εκβολές του Αώου.
Μια
και είχαμε ώρα (το πλοίο από Ηγουμενίτσα για
Μπρίντεζι έφευγε 11 η ώρα) άλλη μια στάση για φαϊ
στις εκβολές του Βοϊδομάτη. Πανέμορφη Ελληνική
φύση που δεν χορταίνεις να τη βλέπεις. Μετά κανά
δύο ώρες αναχώρηση για Γιάννενα - Ηγουμενίτσα. Το
βράδυ μετά τις διατυπώσεις στο τελωνείο μπήκαμε
στο καράβι. Στις 8 η ώρα Ελλάδας (7 Ιταλίας) φτάσαμε
στο Μπρίντεζι.
Μια
τυπική Ιταλική πόλη του Νότου χωρίς τίποτα το
αξιόλογο, η επιβίβαση για Μπολώνια, περίπου 800 km
οπου και η πρώτη διανυκτέρευση. Φθάσαμε το
απόγευμα 8 περίπου η ώρα στη Μπολώνια στο πολύ
καλό ξενοδοχείο FORTE AGIP και μετά το γεύμα ύπνος
γιατί είμασταν κουρασμένοι. 800 Km στους θαυμαστούς
Ιταλικούς δρόμους δεν ήταν και λίγα. Την άλλη
μέρα αναχώρηση για Μιλάνο - Αόστα - Σαμονί,
απόσταση περίπου 400 Km. Κάμπος ατελείωτος στον
ιταλικό βορά, δρόμοι υπέροχοι, και η ξενάγηση του
κ. Νίκου Παπαδοπουλου προέδρου του ΣΕΟ
Θεσσαλονίκης πολύ καλή. Ο πάγος έσπασε εν τω
μεταξύ, αρχίσαμε τα καλαμπούρια με τα παιδιά του
ΣΕΟ Θεσ/νίκης. Μεταξύ αυτών η Κοζανίτισα
καταπληκτική κυρία 'Εφη.
Πριν
τα σύνορα Ιταλίας - Γαλλίας στάση στο χωρίο
Γκουρμουγιέρ. Αριστερά πανύψηλες πανέμορφες
κορυφές και στην κοιλάδα χτισμένο το πανέμορφο
χωριό, κέντρο χειμερινού τουρισμού. Σπίτια
ξύλινα, λουλούδια όλων των χρωμάτων, παντού
πράσινο, πράσινο παντού. Από κει πέρασμα του
τούνελ και βγαίνουμε στο SAMONIX. Σε μια κοιλάδα
δεξιά το ΛΕΥΚΟ ΟΡΟΣ και αριστερά άλλες κορφές και
το SAMONIX (10.000 κάτοικοι μόνιμοι, 50.000 αυτήν την εποχή)
μας εντυπωσίασε με την πρώτη ματιά. Αφήσαμε τα
παιδιά που θ' ανέβαιναν στην κορυφή στο κάμπιγκ
και μεις κατευθείαν στο ξενοδοχείο. H ρεσεψιονίστ
μιλούσε θαυμάσια ελληνικά και έτσι δεν υπήρχε
πρόβλημα συνεννόησης.
Ο
καιρός καλοκαιρινός το βράδυ όμως ψυχρούλα λόγω
υψομέτρου. Την άλλη μέρα πρωινά και ξεκινάμε για
το τελεφερίκ που Θα μας ανέβαζε, την ορειβατική
ομάδα για κορυφή ΜΟΝΤ BLANK και τους υπόλοιπους στο
ΜΟΝΤΑΝΒΕΡ και μια πορεία μισής ώρας περίπου
στους πρόποδες του ΛΕΥΚΟΥ ΟΡΟΥΣ. Παρένθεση: από
το χωριό δεξιά και αριστερά τελεφερίκ ανεβαίναν
και κατέβαιναν συνέχεια, δηλαδή μια ατραξιόν με
αποκορύφωμα το τελεφερίκ που πάει στο AIGUILLE DU MIDI
ύψους 3.850 και σε προκαλεί δέος. Η καμπίνα
προσγειώνεται σε ένα πανύψηλο βράχο σαν
σταλαγμίτη, γέφυρα σιδερένια μεταξύ δύο βράχων
και από κάτω το χάος.
Την
άλλη μέρα αλλάζει το πρόγραμμα και αντί για GRENOBLE
πάμε ANNESY και το γύρω της λίμνης. Το Annecy μια
φανταστική πόλη 50.000 κατοίκων τέτοια που θα ήθελε
να ζει ο καθένας μας. Πεντακάθαρη με έναν πύργο
μέσα στο κανάλι που διασχίζει την πόλη και
χύνεται στη λίμνη. Κάναμε το γύρο της λίμνης και
επιστροφή στο SAMONIX και περιμένουμε να κατεβεί η
ορειβατική ομάδα. Σε λίγο φτάνουν με το
τηλεφερίκ. Ανέβηκαν στην κορυφή 5 άτομα τους
βλέπουμε και τρομάζουμε. ΄Οψη ταλαιπωρίας στο
πρόσωπο, κούραση, γιατί η ανάβαση και οι συνθήκες
στο καταφύγιο του Σκοτερ άθλιες. Πάντως αξίζουν
συγχαρητήρια στα παιδιά για την ανάβαση.
΄Οπως μας διηγήθηκαν ο καιρός ήταν πάρα πολύ
καλός με θερμοκρασίες γύρω στους +2 βαθμούς
ιδανικές για ανάβαση στο ΜΟΝΤ BLANK. Άλλωστε μόνο
Αύγουστο ανεβαίνεις γι' αυτό και ο συνωστισμός
που παρατηρείται. 'Εβλεπες ορειβάτες κάθε φυλής
να ανεβαίνουν προς κορυφή.
Τρίτη
7/8 αναχώρηση όλου του γκρούπ για το γύρω της
λίμνης LE MANS. Διαδρομή SAMONIX- MARTIGNY - MONTRAI - ΛΩΖΑΝΗ
ΓΕΝΕΥΗ - SAMONIX. Η διαδρομή από SAMONIX - ΜΑΡΤΙΝΥ
πανέμορφη μέσα από μια χαράδρα και γύρω πανύψηλα
βουνά. Το Μαρτινύ μια πόλη 200.0000 κατοίκων το κάτι
άλλο. Με δυο λόγια καθαριότητα τάξη και ησυχία.
Από κει από δρόμους ωραίους φτάνουμε στο Μοντραί
μικρή πόλη παραλίμνια. ΄Ομορφα κτίρια, κήποι
λουλούδια, τι να σας πω. Ο καιρός ζεστός και υγρός
μας κάνει να κολάνε τα ρούχα στο σώμα μας.
Αφού
γυρίσαμε την πόλη αναχωρούμε για ΛΩΖΑΝΗ - ΓΕΝΕΥΗ.
Στάση στη Γενεύη και 4 ώρες στην παλιά πόλη και
ξενάγηση εδώ κι εκεί. Επιστροφή στο SAMONIX μέσω μιας
ορεινής διάβασης με πανέμορφα χωριά και παντού
τελεφερίκ και πίστες σκι. Το βράδυ ελεύθερο για
φαγητό και την Τετάρτη αποχαιρετούμε το
πανέμορφο SAMONI και πάμε από MARTIGNΙX (Ελβετία) για
Μιλάνο, μέσω περάσματος Αγίου Βενάρδου, όπου και
τα περίφημα σκυλιά. H διαδρομή μαγευτική, πρώτη
επίσκεψη σ' ένα φράγμα με τεχνητή λίμνη σε
υψόμετρο περίπου 2500 μ. με θέα στο ΜΟΝΤ BLANK και τα
γύρω βουνά. Κατηφορίζουμε προς Μαρτινύ, και
συνέχεια ανάβαση προς πέρασμα του Αγίου Βενάρδου
όπου και το ομώνυμο μοναστήρι σε υψόμετρο 2500 μ
και μια πανέμορφη λιμνούλα μέσα στα βουνά από κει
παίρνουμε το δρόμο για AOSTA. ΄Ενα δρόμο στενό όσο
χωρούσε το λεωφορείο. Φτάσαμε AOSTA μια μικρή στάση
για φαγητό και από κει Μιλάνο. Η πλούσια
βιομηχανική πόλη του βορρά άδεια λόγω αδειών.
Φτάσαμε στο ξενοδοχείο αφού επισκεφτήκαμε το
κέντρο της πόλης και το περίφημο DUOMO τη σκάλα και
φυσικά τα μαγαζιά για μικροψώνια.
Το
βράδυ γεύμα στο ξενοδοχείο, καλαμπούρι και ύπνο.
Την επομένη ψάχνουμε στο δρόμο για ένα super market με
ορειβατικά είδη. Μετά αρκετή ταλαιπωρία το
βρήκαμε, ψώνισε ο καθένας ότι τον χρειαζόταν ή
νόμιζε. Από κει πάμε ΚΟΜΟ και το γύρω της υπέροχης
λίμνης του, βίλες και όμορφα τεράστια σπίτια, με
κήπους, των πλουσίων ιταλών. Η πόλη πολύ όμορφη
χτισμένη δίπλα στη λίμνη και προς το βουνό
καταπράσινη να καθρεπτίζεται στα νερά. Επιστροφή
στο Μιλάνο από AUTOSTRATA, φαϊ στο ξενοδοχείο και
ύπνος. Ο καιρός στο Μιλάνο ζεστός και υγρός.
Παρασκευή 15/8 της Παναγίας αναχώρηση από Μιλάνο
και φτάνουμε στην πόλη του Ρωμαίου και της
Ιουλιέτας στην Βερόνα. Πολύ ωραία πόλη με τα
παλιά κτίρια σε πολύ καλή κατάσταση (όπως όλες οι
πόλεις της Ιταλίας) και η καινούργια πόλη
χτισμένη γύρω γύρω. Αναμνηστικές φωτογραφίες στο
σπίτι της Ιουλιέτας περιήγηση της πάλης και
δρόμο ξανά για BOLOGNIA. Φτάσαμε περίπου στις 5 το
απόγευμα (όλα κλειστά λόγω αργίας l5αύγουστου)
σεργιάνι στην όμορφη πόλη, μετά γεύμα στο
ξενοδοχείο. Τα μακαρόνια τους το κάτι άλλο (άλλοι
ήθελαν περίσσευμα).
Η
επόμενη μέρα ήταν από BOLOGNIA - BRINDESI 800 κμ. (ευτυχώς το
πούλμαν είχε AIR CONTITION) γιατί η ζέστη ήταν
ανυπόφορη και ο δρόμος μακρύς. Φτάσαμε στο Brindesi 7
η ώρα το βράδυ (μέρα ακόμα) και σιγά σιγά
παίρνουμε το δρόμο (μέσω καραβιού) για τα πάτρια
εδάφη. Το καράβι πολύ καλό μ' ένα καταπληκτικό
εστιατόριο, σαλόνια καμπίνες πεντακάθαρα. Πρωί
πρωί πατάμε πατρίδα (5 η ώρα) ξυπνούμε καλά έξω από
τα Γιάννενα και μετά τον Πεντάλοφο αρχίζει η
διαδικασία του αποχωρισμού με τα παιδιά του ΣΕΟ
Θεσσαλονίκης που ζήσαμε μαζί περί τις 12 μέρες.
Μετά τα τυπικά λογίδρια τ' ανέκδοτα της κ.
Αρχοντούλας χωρίς να το καταλάβουμε φτάσαμε στο
Κυραμαριώ εκεί απ' όπου αναχωρήσαμε.
Αποχαιρετισμός, φιλιά πολύ καλές αναμνήσεις ο
επίλογος αυτού του οδιπορικού (αν το πει κανείς
έτσι).
Τελειώνοντας θέλουμε να αφιερώσουμε αυτή τη
σύντομη περιγραφή στα παιδιά του ΣΕΟ
Θεσσαλονίκης και στον πρόεδρο κ. Νίκο
Παπαδόπουλο για τις υπέροχες αυτές 12 μέρες που
περάσαμε και να ευχηθούμε στο μέλλον να
συναντηθούμε και σ' άλλες εκδρομές - αναβάσεις. |
